در دفاع از حضرت شاملو

هرگز از مرگ نهراسیده­ام
اگر چه دستانشاز ابتذال شکننده تر بود!

هراس من - باری - همه، از مردن در سرزمینیاست
که مزد گور کن
از آزادی آدمی [یا: از بهای آزادی آدمی]
افزون تر باشد.


آقا مانی عزیز، چون بنده یه کم به شاملو حساسم اینا رو برای دل خوشی خودم و عبرت شما مینویسم تا متوجه اشکالات کارتون باشید و سربه سر شاملوی بزرگ نگذارید:

1- اشکال ادبی: شکننده اینجا یعنی شکاننده (یا یه همچین چیزی) چیزی که آدم رو میتونه بشکونه و خرد و له کنه درست مثل ابتذال و درست مثل مرگ. با چی خرد کنه؟ خوب لابد با دستاش دیگه. بدون به کارگرفتن هیچ وسیله قتاله دیگه فقط خود خودش. خود مرگ، خود ابتذال. بنابراین به شعر گیر ندید لطفا، ما نقطه جوشمون از الکل هم پایینتره.
البته نمیدونم این شکننده (به معنای مفعول دار یا متعدی) تو فارسی سعدی و فردوسی درسته یا نه. تو ادبیات شاملو درسته و طبعا تو ادبیات من هم.

2- اشکال منطقی: گزاره (اگر A آنگاه B) هم ارز گزاره (اگر نقیض B آنگاه نقیض A) است نه گزاره (اگر نقیض A آنگاه نقیضB.) یعنی درستی یا نادرستی گزاره (A آنگاه B) مستقل از درستی یا نادرستی (اگر نقیضA آنگاه نقیضB) است. برای اثبات کافیه جدول حالات منطقی رو بکشی. بنابراین:
درستی ادعای شاعر در شعر که (اگر مزد گورکن کمتر از بهای آزادی آدمی باشد آنگاه مردن هراس آور است) نتیجه نمیدهد که (اگر مزد گورکن کمتر از بهای آزادی نباشد آنگاه مردن هراس آور نیست) که شما دارید تست میکنید ببینید در اتریش مرگ هراس آوره یا نه. بلکه نتیجه میدهد (اگر مردن هراس آور نباشد آنگاه مزد گورکن بیشتر یا مساوی بهای آزادی آدمی است).
در تمام موارد هم نقیض بزرگتر میشود کوچکتر یا مساوی.

3- اشکال اقتصادی: برای به دست آوردن "بهای آزادی آدمی" نمیتونید از سطح رفاه در دو کشور استفاده کنید یا بهای آزادی رو یکسان در نظر بگیرید. بهای آزادی طبق قانون اقتصادی (قانون بازار) میشه میزان بهایی که آزادی آدمی توش مبادله میشه. یعنی اگر بخواهید آزادی یک نفر رو ازش بگیرید چقدر باید خرج کنید و یا چقدر باید تلاش کنید.

از دید شاعر در کشور مورد نظر (ایران) این بها کمتر از مزد گورکن است. یعنی اگر یه آدم نه چندان متشخص ولی مسوول! بخواد آزادی یکی رو بگیره و بعد از مرگش خرج گورکن رو بده، مشکل اصلیش اینه که چه جوری مزد گورکن رو جور کنه. تصور شاعر این بوده که بهای آزادی آدمی در مکانهایی خارج از ایران بیش از ایران و بیش از مزد گورکنه. چنانچه اگر معادل همون آدم نه چندان متشخص اما مسوول! بخواد آزادی آدمی رو بگیره و بعد مرگش خرج گوکن رو بده مشکل اصلیش تهیه بهای آزادی آدمی است نه مزد گورکن.

در صورت استفاده از معیار بالا نیازی به محاسبه تورم و یا تبدیل پولهای ملی، محاسبه مخارج خانوار، محاسبه رفاه و ... نیست کافیه در زمان مشخص در هر کشور تست کنید ببینید در همون کشور "آیا مزد گورکن بیشتر از بهای آزادی آدمی است یا نه؟" اگر جواب مثبت بود مرگ در کشور مورد بحث هراس آور خواهد بود (ادعای شاعر).

4- شاملو بدون لحاظ جنبه های منطقی، ریاضیاتی، اقتصادی، ادبی و ... همینجور شعر نمیگه!!!
اگر خدا بخواد شاید دست به نوشتن اشعاری از ایشون بزنیم و تحلیل علمی، ادبی، اقتصادی کنیم. باشد که دیگران منزلت این شاعر گرانمایه را بیشتر پاس دارند.

پی نوشت: این متن اولش قرار بود نصفه نیمه طنز باشه ولی نمیدونم چرا نشد. تعصبه دیگه میزنه بالا نمیشه کاریش کرد.

/ 0 نظر / 64 بازدید